Mijn naam is Merel, wonend met mijn man Sander, twee stiefkindere, baby op komst en een hele kudde dieren.

Ik studeer in de vorm van een thuisstudie; pedagogisch werker jeugdzorg.

Mijn rust vind ik voornamelijk in de natuur met onze hond. Lekker samen erop uit.

Ik kan mijzelf verliezen in een kwast en schilderdoek. Op zulke momenten vergeet ik alles om mij heen en ben ik heerlijk bezig met schilderen. Verder hou ik van spelletjes spelen, lekker bankhangen met mijn man, skeeleren en dropjes eten.

Sinds deze zomer (2015) zet ik mij in voor het Leontienhuis. Deze plek inspireert mij. Het is een plek waar ik ontzettend naar hunkerde toen ik diep in mijn eetstoornis (Anorexia) zat. En wellicht mij ook enorm had beangstigd. Want het is toch een ‘weg’ richting genezing. Ik hoop een klein bouwsteentje te kunnen zijn voor deze unieke mensen die, net als ik vroeger, zo in de knoop zitten, angstig zijn voor de weg naar genezing, maar er tegelijkertijd ook zo naar verlangen. Ik hoop veiligheid te creëren, vertrouwen. Want genezen doe je niet alleen, maar samen!

Terug naar overzicht

De Vlinder

"Een vlinder symboliseert verandering; vanuit de ogenschijnlijk levenloze cocon wordt een fragiele schoonheid geboren. Ook voor mensen met een eetstoornis is deze verandering mogelijk!"