Het is moeilijk om na te gaan wanneer mijn eetstoornis begon. Bepaalde kernmerken waren altijd al aanwezig, die hoorden bij mijn persoonlijkheid. Zo was ik altijd al perfectionistisch, sensitief voor andermans emoties en stelde ik hoge eisen aan mijzelf. Vanaf mijn 13e kan ik herinneren dat ik echt een probleem had, al is het ontwikkelen van een eetstoornis een geleidelijk proces wat eerder in gang gezet moet zijn. Ik had een erg laag zelfbeeld. Twijfelde continue aan mijzelf. Bij alles, niet alleen op het gebied van uiterlijk. Ik moest hoge cijfers halen, leerde extreem hard en zelfs dan twijfelde ik over hoe ik presteerde. Vervolgens haalde ik hoge cijfers, maar dit zorgde niet voor meer vertrouwen in mijzelf. Ik was al flink lang geworden, maar geen vrouwelijke vormen ontwikkeld, waardoor ik een lang slank figuur had. Hier kreeg ik opmerkingen over. Naast alle twijfel, kon ik wel controle vinden in eten en was ik tenminste wel slank. Daar bouwde ik mijn geringe zelfvertrouwen op en zo werd mijn lichaam erg belangrijk. Ik haalde kracht uit het niet of zeer beperkte eten. Hoe belangrijker het werd, hoe meer de twijfel en onzekerheid op dit gebied toe nam. Afvallen gaf een kick en positief gevoel over mijzelf, aankomen of stilstaan zorgde voor diepe negatieve gevoelens. Het leven draaide alleen maar om eten en bewegen. Ik werd mij bewust van hoeveel sociale contacten en afspraken er rondom eten draaien; uit eten gaan, popcorn in bioscoop, shoppen en lunchen...
Dit probeerde ik te vermijden, waardoor mijn wereldje nog kleiner werd en daardoor alles behalve leuk. Het enige wat ik in mijn ogen nog had was mijn eetstoornis, waardoor het helemaal moeilijk was om het los te laten. De eetstoornis zorgde voor afleiding, een doel en voor de gewenste verdoving van negatieve gevoelens.
Op deze manier heb een aantal jaren van mijn leven weggegooid, die ik nu als een vage waas herinner. Elke dag was bijna hetzelfde. Tijdens mijn eerste jaar studeren zag ik hoe iedereen de tijd van zijn leven had, ik realiseerde mij hoeveel de eetstoornis mij kostte. Deze tijd kon ik nooit meer inhalen. Ik was inmiddels 18 jaar. “Als ik nu niet ging vechten, dan kan ik pas weer mee doen als iedereen een eigen gezin heeft”.

Deze gedachte beangstigde mij en motiveerde mij om de strijd aan te gaan. Ik was er klaar mee en vond het hoog tijd om echt te gaan leven.
En dan moet je een drempel over. Hulp gaan vragen, muurtjes die je zo stevig hebt opgebouwd gaan afbreken.
Ik ben in een andere stad gaan studeren en wonen en heb daar mijn huisgenoten in vertrouwen genomen en om hulp gevraagd. Ik vond dat zij een mooi vrouwelijk figuur hadden en besloot de gok te gaan wagen. Als zij dat kunnen eten, dan kan ik het ook. Vanaf dat moment ben ik elke hoofdmaaltijd (ontbijt, lunch, avondeten) met hen mee gaan eten. Precies hetzelfde, niet meer, niet minder. Leren wat normaal is, want dat wist ik niet meer. Dit zorgde voor duidelijkheid, minder twijfel. Tuurlijk was het een strijd. Genezen gaat net zo geleidelijk als het ontwikkelen van een eetstoornis. Stapje voor stapje. Een vaak tussen door een paar stapjes terug, die je doen herinneren waarom je ook alweer van die eetstoornis af wilde. Tranen en overwinningen. Wanneer ik er klaar voor was waren er uitdagingen bijvoorbeeld uit eten. Het leuke ontdekken van tapas eten en steeds voor iets langer de eetstoornis vergeten. Energie voelen die je in lange tijd niet meer hebt gevoeld en weer ruimte hebben in je hoofd voor vrienden, familie ect. De leuke dingen van het leven kwamen langzaam terug en ik leerde mijn nieuwe lichaam accepteren. Op mijn 19e was ik na een jaar strijden weer vrij om te doen wat ik wilde en niet wat de eetstoornis wilde. Nu werk ik als stewardess en reis ik de wereld over en proef ik alle lokale producten haha. Daarnaast zet ik mijn ervaringen in om andere meiden met eetproblematiek te helpen via het Leontienhuis.

Terug naar overzicht

De Vlinder

"Een vlinder symboliseert verandering; vanuit de ogenschijnlijk levenloze cocon wordt een fragiele schoonheid geboren. Ook voor mensen met een eetstoornis is deze verandering mogelijk!"