Altijd maar onzeker over je uiterlijk en gewicht.
Rond de leeftijd van 14 ben ik me als geen ander gaan beseffen dat je lichaam veranderd. 
Op deze leeftijd nam de onzekerheid het even over.
Ik vergeleek mij veel met meiden uit de klas en er was altijd wel iemand mooier, dunner en knapper dan ik.
Ik besloot dan ook het heft in eigen handen te nemen en is flink af te gaan vallen (want iedereen wilde toch de nieuwe Kate Moss zijn!)

Wat begon met niet meer snoepen en een boterhammetje minder, escaleerde al snel in obsessief calorieën tellen en zo min mogelijk eten.
Ik viel af en had de touwtjes zelf in handen, maar wat ik niet doorhad is dat ik zo geobsedeerd met eten bezig was dat mijn wereld steeds kleiner werd.
Ik ontweek alle eetmomenten door in de pauze constant buiten te staan met mensen die rookte of na schooltijd smoezen te verzinnen dat ik naar huis moest.
Tegen mijn ouders loog ik veel over lessen die uitvielen zodat ik niet meer naar school hoefde, dit alles om maar controle te houden over mijn eigen eetschema.

Daarna kwam bij mij de periode dat je je eenzaam voelt, op zich wel weer dingen wilt gaan ondernemen maar er simpelweg geen kracht voor hebt.
Naar school ging ik niet meer, vriendinnetjes kwamen niet meer langs en ik mocht amper meer bewegen om zo extra gewichtsverlies tegen te gaan.
Ik mocht niet meer mee op wintersport (wat achteraf logisch is) en liep inmiddels bij een psycholoog die mij begeleidde in dit hele proces.

Het is moeilijk te benoemen wat nou precies de omslag is geweest naar een gezonder lichaam.
Ik had voor mijzelf verschillende doelen gesteld en 1 waar ik mij (stiekem) toch wel zorgen om maakte was; moeder worden.
Ik was inmiddels als een lange tijd niet meer ongesteld geworden en had altijd de wens om ooit een gezin te stichten.

Door kleine doelen te stellen en vooral positief te blijven leek beetje bij beetje leek het beter te gaan.
Uiteindelijk ben ik helemaal hersteld van mijn eetstoornis kon ik één van mijn andere doelen in 2014 waarmaken:
Backpacken in mijn eentje in Azië!!
Hier heb ik geleerd dat echte schoonheid vanbinnen zit.
Vergeet wie je dacht te zijn en accepteer wie je bent.

Inmiddels ben ik al jaren hersteld van mijn eetstoornis. 
Het is een deel van mij waar ik sterker door ben geworden en misschien dat ik nog dankbaarder ben voor waar ik nu sta in het leven.
Ik kan zeggen dat ik echt gelukkig ben met wie ik ben.
“Peace comes from within. Do not seek it without.”

Terug

De Vlinder

"Een vlinder symboliseert verandering; vanuit de ogenschijnlijk levenloze cocon wordt een fragiele schoonheid geboren. Ook voor mensen met een eetstoornis is deze verandering mogelijk!"