Mijn naam is Janne Wijnands (2001).

Van 14 t/m 17 jaar oud heb ik anorexia nervosa gehad, als ik er nu op terug kijk is het een periode uit mijn leven waar ik nooit meer naar terug zou willen en veel sterker ben uit gekomen dan voorheen.

Ik was altijd al een onzeker meisje, trok mij veel aan van andermans mening en had het gevoel dat ik het voor iedereen om mij heen goed moest doen.

Het begon door snoepjes en koekjes weg te laten, even niet meer snoepen dacht ik.. maar dat werden later al maaltijden overslaan, extreem sporten en braken. ‘’Gaat het wel goed Janne?’’ was vaak de vraag die ik kreeg die tijd, ja het gaat prima was mijn antwoord iedere keer opnieuw.

‘’waarom eet je niet? Dadelijk krijg je nog anorexia’’ zei mijn zus iedere keer opnieuw, tuurlijk niet zei ik dan, dat krijg ik echt niet..

Na het een tijd voor me te kunnen, heeft mijn zus mij brakend boven de wc gevonden en hebben mijn ouders mij meteen doorverwezen naar de huisarts omdat het heel slecht ging met mij. Na een tijdje ben ik in een traject gekomen van veel soorten therapieën volgen, wekelijks naar de diëtiste moeten en 2 keer per week naar de kinderarts.

Ik heb een deeltijd behandeling gevolgd en ik heb samen met mijn ouders de meer gezinsdagbehandeling gedaan.

Ook liep ik bij en diëtiste waar ik weer moest leren eten en leren wat een normaal eetpatroon was en dat ik weer sterker moest gaan worden.

2 keer in de week liep ik bij de kinderarts, 1 keer voor controle en 1 keer voor een hartfilmpje en buisjes bloed af laten nemen.

Ook ben ik bij het Leontienhuis gekomen voor ondersteuning wat mij heel erg heeft geholpen.

Ik kwam Leontien een keer tegen en sprak met een ervaringsdeskundige van het Leontienhuis, ik vond het fijn om andere verhalen te horen en te horen dat ik niet de enigste was die mij zo voelde.

Op een gegeven moment kwam ik op een punt waarbij de eetstoornis mijn leven zo beheersten dat ik niet meer naar school kon, niet mocht sporten en geen leuke dingen kon doen als een ander meisje van die leeftijd.

Tijdens het herstel waren er veel pieken en dalen, vallen en weer opstaan. Ik werd omringd door liefdevolle mensen, ouders die mij ontzettend hielpen en steunen en geen moment opgaven.

Houd doelen voor ogen en kijk naar de dingen die je weer kan en mag als je hersteld bent.

Na een paar jaar genezing zou ik nooit meer terug willen naar die rotziekte!

Inmiddels ben ik 2 jaar genezen en doe ik onwijs leuke dingen met vriendinnen, ga lekker uiteten, ga naar feestjes en geniet iedere dag van de liefdevolle mensen om mij heen.

Terug

De Vlinder

"Een vlinder symboliseert verandering; vanuit de ogenschijnlijk levenloze cocon wordt een fragiele schoonheid geboren. Ook voor mensen met een eetstoornis is deze verandering mogelijk!"