Eind 2013 openbaarde zich de eetstoornis bij mijn vrouw, toen 46 jaar, zelf wist ik toen niet dat dit op latere leeftijd ook kon, nu weet ik inmiddels wel beter.

Begin 2014 is ze toen gestart met ambulante behandeling, dit deed ze voor mij en de kinderen, maar ze was niet echt gemotiveerd. Later werd dit ook snel duidelijk en nam ze de behandeling niet voor 100% serieus, hoewel wij dachten dat het goed ging.

Deze behandeling duurde tot de zomer, hoewel wij wilden dat de behandeling werd doorgezet met diepgang, stopte de behandeling volgens procedure.

Na de zomer kreeg de eetstoornis nog meer de overhand met als gevolg dat eind 2014 mijn vrouw zo verzwakt was dat ze praktisch geen energie meer had om maar iets te doen.

Via de huisarts is er toen versneld een opname geregeld met intensieve behandeling, in dezelfde periode zijn we toen ook in contact gekomen met het Leontienhuis.

In deze periode heb ik toen ontzettend veel geleerd wat een eetstoornis is en wat het met de persoon doet maar ook met de naasten, hierdoor hebben we als gezin mijn vrouw en elkaar door deze periode heen geholpen.

Met name de machteloosheid die je als naasten ondergaat is groot, maar door de ervaringsverhalen van andere naasten leer je hoe je hier mee om kan gaan.

Dat is dus ook de reden dat ik me heb aangemeld als ervaringsdeskundige bij het Leontienhuis, om o.a. mijn ervaring te delen.

Terug

De Vlinder

"Een vlinder symboliseert verandering; vanuit de ogenschijnlijk levenloze cocon wordt een fragiele schoonheid geboren. Ook voor mensen met een eetstoornis is deze verandering mogelijk!"